MUZIEKMISKOPEN 2007
Van onderstaande platen had ik op zijn minst verwacht dat ze mij in artistieke zin probeerden uit te dagen. Maar het liep om uiteenlopende redenen en per toenemende draaibeurt uit op de spoedcursus Hoe om te gaan met teleurstellingen? De ergernis was soms erg groot mensen.
Smegma - Family Pack (Qbico lp)
Live opgenomen avant-freejazz: experimenteren om het experiment zonder daadwerkelijk iets toe te voegen wat we al kennen van de avant-freejazz. Gekunstelde ongekunstelde klankenpap.
LCD Soundsystem - Sound Of Silver (EMI lp)
Hoe anders dan het indrukwekkende debuut. Van spaarzaam tot spartaans rond zijn eigen maniertjes vastlopende dance.Zo ontzettend voorspelbaar,saai en nietszeggend. DE teleurstelling van 2007!
The Tuss - Rushup Edge (Rephlex lp)
Twijfelgeval. Pruttelende analoge synthesizerklanken, daar moet je toch eigenlijk niet meer mee aankomen nu. De plaat heeft zeker zijn momenten maar van het alias achter The Tuss mag je toch iets meer verwachten. Aphex Twin dus. Ik zet maar weer eens Drukqs op.
Beasts Of Bourbon - Little Animals (Bang lp)
Kim Salmon wordt node gemist binnen de gelederen van deze Australische veteranen. Hij was destijds de belangrijkste songschrijver. Zonder Salmom resteren slechts goede bedoelingen en de cliche teksten van zanger Tex Perkins.
Sunn - Oracle (Southern Lord lp)
Bij de stilstaande doommetal van Sunn weet ik nooit of ik wel of niet in de lach moet schieten… Plaat heeft zeker zijn momenten maar hooguit de suggestie van diepgang.
december 2, 2007 bij 8:20 am
die lcd vind ik toch behoorlijk goed. geen top-10 materiaal, maar toch. ik houd dan ook van jaren zeventig eurodisco. dat scheelt.
die tuss heb ik slechts een keer gedraaid. niet interessant.
december 2, 2007 bij 8:59 am
Altijd al een hekel gehad aan jaren 70 disco, het begon op gegeven moment zelfs Toppop te beheersen. Om gek van te worden: alweer Boney M wekenlang op 1.
december 2, 2007 bij 11:31 am
nou, boney m vind ik dan wel een voorbeeld van commerciële disco. das toch iets anders dan moroder of telex.
december 2, 2007 bij 11:38 am
Goed, Donna Summer’s I Feel Love (Moroder) vond ik toen en nog steeds een te gek nummer…
december 3, 2007 bij 2:07 pm
Kim Salmon heeft overigens onder de naam the Darling Downs een erg goede plaat afgeleverd… country folk….
december 3, 2007 bij 2:21 pm
Die zal dan vast beter zijn dan de BOB plaat neem ik aan?
december 3, 2007 bij 2:33 pm
ik vond die bob helemaal niet zo slecht… het is niet vergelijkbaar met hun ouwe platen, The Axeman’s Jazz en Black Milk zijn wereldplaten en dat nivo halen ze nooit meer.
Het is overigens niet zo dat Kim Salmon hun belangrijkste songschrijver was…..
december 3, 2007 bij 2:53 pm
Blijft raar dat zonder Salmon deze Little Animals beduidend minder is dan vroeger werk met Salmon, bijvoorbeeld de platen die jij noemt.
december 3, 2007 bij 3:13 pm
is volgens mij niet zo vreemd….er zijn niet zo veel artiesten die
platen van een hoog nivo kunnen blijven maken….
En die LCD vond ik in het begin ook niet veel soeps…. werd echter steeds beter……..