BEZIG ZIJN BEROEMD TE ZIJN: DE PERFORMANCEKUNST VAN PARIS HILTON

In de film Beauty No. 2 uit 1965 vraagt Edie Sedgwick aan haar vriendje, terwijl ze elkaar tussen de lakens plagend liefkozen, “what is a voyeur”. Waarop hij antwoordt: “a voyeur is coming and looking for you”.

Als je andermans intimiteit opzoekt en gadeslaat zou het best eens kunnen zijn dat de maker ervan de kijker wil confronteren met zijn eigen voyeuristische houding. In de film van Andy Warhol zijn twee jonge mensen er zich van bewust dat op hen een camera is gericht, maar ze acteren onverschilligheid om zo de voyeur het gevoel te geven dat hij onbespied mag meekijken.

VERBORGEN GENOT

Er is één woord dat je bijna nooit moet gebruiken in de popmuziek. Te pas en te onpas wordt het opgeschreven alsof het gaat om een alledaags begrip. Niets is minder waar. Dit woord verdient respect en het gebruik ervan een zorgvuldige afweging. Neem de recensent. Typisch zo iemand die zich veelvuldig schuldig maakt aan misbruik van het woord. In zijn vermetelheid neemt de recensent een voorschot op andermans meningen over dezelfde plaat. Door dat ene woord te gebruiken kleeft aan de recensent een autoriteit waar niemand omheen kan.

RADIOHEAD AL IN DE WINKEL

Ruim een week voor de officiele release gesignaleerd bij lokale platenboer Satisfaction: de cd en lp van Radiohead’s meesterlijke In Rainbows. Ik heb de lp gekocht (19,99), ter compensatie zullen we maar zeggen voor de gratis download….

                  

OP DE DRAAITAFEL DEZER DAGEN

Ik kom er al vele jaren maar ik verbaas me bij elk bezoek weer over het indrukwekkende en zeer gevarieerde platen- en cd aanbod. Om gek van te worden. Vanmiddag trotseerde ik de Noord Limburgse vrieskou voor een bezoek aan de beste platen- en cdzaak van Nederland: Sounds in Venlo.

Huiswaarts gekeerd met:

Elvis Costello - My Aim Is True 2^e hands lp (lang geleden weggedaan omdat het muziekkwartje maar niet wilde vallen; hernieuwde poging dus) (4,95 euro)

Sufjan Stevens - Michigan cd (9,95)

Frank Zappa - A Token Of His Extreme dvd (optreden uit 1974 bij lokale tvzender in Los Angeles) (9,95)

Allen Ginsberg - The First Blues 2^e hands dubbel lp (oude opnames met beatdichter Ginsberg als zanger. Bob Dylan speelt gitaar op enkele nummers) (13,95)

GEESTELIJKE AMPUTATIE

Een groot deel van mijn leven speelt zich af in mijn hoofd. Omdat ik in het dagelijkse leven weinig mee maak dat de moeite van het vermelden waard is, laat ik in mijn gedachten des te meer toe. Meer dan goed voor me is denk ik wel eens. Voor sommige gedachten die zich in mijn hoofd afspelen zou ik ongetwijfeld gearresteerd worden; de details zal ik u besparen. Mijn gedachten zijn spinsels omdat ze vaak gaan over zaken die in mijn leven ontbreken.

MOOIE ZWARTWIT FOTO VAN DAVID LYNCH

(c) Patrick Swirc (Air France Magazine, mei 2007)

OUD PAPIER

Waarom voegen de Nederlandse dagbladenmakers literatuurbijlagen bij hun papierkraam maar schittert het muziekkatern nog immer door afwezigheid? Terwijl ik uit het treinraampje naar zoiets geruststellends als grazende koeien staar dringt deze vraag zich aan me op. De teneur van de overpeinzing wordt blijkbaar gekleurd door het uitzicht dat zich op zeker moment aandient. Schijnbaar moet ik bij herkauwende koeien aan de vaderlandse journalistiek denken. Na het treinstaren is er genoeg tijd om naar een antwoord te gissen.

DRIE MISKENDE PLATEN

The Modey Lemon – Thunder And Lightning (2003)

Motocaster – Stay Loaded (1994)

Gerard Manset – La Mort d’Orion (1970)

Voorwaar een hele opgave, de nimmer aflatende zoektocht naar en ontdekking van de miskende plaat. Een reis naar het onbekende. Voelsprieten in duistere vinylspelonken waarin het onbegrepen genie zich met moeite en slechts voor een enkeling openbaart. “Het genie wijst de weg, het talent bewandelt hem”, beweerde de schrijfster Marie von Ebner- Eschenbach en zo is het maar net.

Bovenstaand drie albums die om mij volstrekt onbegrijpelijke reden onbekend en voor veel mensen onbemind zijn gebleven, ja zelfs een cultstatus ontberen.

LIJSTJES PLATENBLAD 1977

In de nieuwste uitgave van het Platenblad ruim baan voor ingezonden lezerslijstjes van het roemruchte overgangsjaar 1977. Het jaar waarin punk en new wave definitief toeslaan en de oude garde het nakijken geven. Tenminste, zo wil de hardnekkige mythe. Nogal wat inzenders merken terecht op dat niet alles van weleer in 2007 dezelfde impact van destijds bezit. Achteraf blijkt menig “oudje” minder passé dan toentertijd werd gesuggereerd dan wel stiekem gehoopt. Onweerlegbaar is echter de invloed van new wave en punk op de bloei van talloze independentlabels. Tot op de dag van vandaag.

1977 kan ik me nog goed herinneren, al was ik niet echt van de punk. Dat kwam pas twee, drie jaar later met Stiff Little Fingers en Dead Kennedys. Niettemin viel ik van de ene verbazing in de andere ontdekking. Verpletterend was mijn kennismaking met Fleetwood Mac’s Rumours. Het moment waarop ik voor het eerste het ietwat rare folky openingsnummer hoorde, Second Hand News, staat voor altijd in mijn geheugen gebeiteld.

OP DE DRAAITAFEL DEZER DAGEN

Captain Beefheart & his Magic Band - Trout Mask Replica

Onlangs gekocht op eBay. De originele Amerikaanse persing uit 1969, uitgebracht op Frank Zappa’s Bizarre/Straight label. Twee lp’s in muf geurende klaphoes van karton. Die eerste persing bevat bovendien een bijlage met teksten en tekeningen.

Trout Mask Replica wordt ten tijde van de release nauwelijks serieus genomen en maar matig verkocht. Het duurt jaren eer de plaat zal uitgroeien tot mijlpaal in de popmuziek, omhult door bizarre verhalen en anekdotes over de totstandkoming. Tijdens de acht maanden durende repetities in een blokhut te Woodland Hills, lopen de spanningen tussen Captain Beefheart en de muzikanten van de Magic Band hoog op. Wanneer er niet wordt gespeeld, wordt er van mening verschilt en geruzied. Er is een praatdag. Er is een dag om de meningsverschillen bij te leggen. Er is een dag waarop blikken kunnen doden, weer een praatdag, enz. “These were not happy campers, folks”, zou drummer John French er jaren later over zeggen. Beefheart voelt zich niet altijd op zijn gemak tussen de jonge muzikanten. Van de weeromstuit kiest hij de aanval als verdediging. Stelselmatig trakteert hij ze op autoritaire opmerkingen en beledigingen.