ZELDZAME OPNAME VELVET UNDERGROUND

Gevonden: een zeldzame opname van de Velvet Underground. De song I’m Not A Young Man Anymore werd nooit officieel uitgebracht en was uitsluitend te horen tijdens concerten. Hier volgt een opname van april 1967, the Gymnasium, New York. De opname klinkt heel behoorlijk en begint zachtjes met het stemmen van gitaren. Wat volgt is de vertrouwde, brutaal monotone Velvet Underground onder leiding van Lou Reed. Luister hier naar I’m Not A Young Man Anymore

DIT IS PAS EEN SOLO

Sun Ra, muziekpionier, r.i.p. Omdat smaak de vijand van de kunst is.

OP DE DRAAITAFEL DEZER DAGEN

Zeger Reijers / Lee Ranaldo - All Stars In The Sky (ZKM lp)
Samenwerking tussen Nederlandse kunstenaar Zeger Reijers en Sonic Youthgitarist Lee Ranaldo. Reijers ontwierp de hoes en Ranaldo vulde zogenaamde locked grooves in het vinyl, naast de door hemzelf gemaakte etsen op kant twee, nu eens niet met gitaarlawaai, maar met samples en collages van omgevingsgeluiden. Wel zo apart. Gesigneerde, genummerde lp van slechts 60 exemplaren. Uitgebracht door Museum ZKM Karlsruhe, Duitsland.

Grand Hallway - Yes Is The Answer (eigen beheer cd)
Debuutalbum dat behoorlijk imponeert mede dankzij gedragen zang en pianospel van Tomo Nakayama. Grand Hallway is thans nog een onbekende band uit Seattle. Niet alleen voor liefhebbers van Patrick Watson en Antony & the Johnsons.

The Helio Sequence - Keep Your Eyes Ahead (Sub Pop lp)
Songs met zeggingskracht èn melodieuze pracht.

Matt Valentine & Erika Elder with the Golden Road - Gettin’ Gone (Ecstatic Peace lp)
Hee, wat is dit nu? Lang verloren gewaande en teruggevonden demo-opnamen van Neil Young uit 1975? OK, dat is een beetje onaardig van mij. Nog maar eens keer draaien dan.

Xiu Xiu - Women As Lovers (Kill Rock Stars cd/dvd)
Spreek uit “shoe shoe”. Dynamische muziek die alle kanten opgaat en steevast de goede weg inslaat. Klinkt als een oplossing op zoek naar een probleem. Bevat David Bowie/Queen’s Under Pressure uitgevoerd met behulp van Michael Gira. Curieus. Op de dvd proberen Xiu Xiu bandleden het tv-programma Jackass na te doen. Melig.

LANG LEVE DE PLATENZAKEN!

Als je de berichten de laatste tijd moet geloven zijn alle platenzaken in ons land ten dode opgeschreven. Nog even en er worden, oh groot onheil, geen cd’s, laat staan lp’s, meer verkocht. Onder ons gesproken: ik geloof er geen bal van. Neem in ogenschouw dat kranten elkaar nogal eens napraten, waardoor de voorbije weken de indruk is ontstaan dat platenzaken hun langste tijd gehad hebben. Het geweeklaag was niet van de lucht. Het Parool somde alle winkels op die de voorbije jaren het loodje hebben gelegd. Televisieprogramma EénVandaag toonde een In Memoriam naar aanleiding van het vroegtijdige verscheiden van de Amsterdamse cd-zaak Boudisque. Over de sluiting van Boudisque zal ik eerlijk gezegd geen traan laten. Toen ik er voor het laatst was (augustus 2007) vond een van mijn reisgenoten na lang zoeken een album naar keuze. Bij het overhandigen van het doosje bleek de bijbehorende cd onvindbaar. Tot onze verbazing reageerde de verkoper niet eens verbaasd, eerder gelaten. Altijd nog klantvriendelijker dan het Boudisque van de jaren tachtig. In die tijd waren Boudisquemedewerkers ronduit arrogant en onbeschoft, hetgeen wordt bevestigd door oud-medewerker Gijsbert Kamer. Niet gek dat mensen na verloop van tijd wegblijven en naar de concurrent gaan.

DE GUNST VAN HET PLATENPERSEN

Goed. We zijn er geweest en we hebben het gezien. Samen met twee andere platenmannen bezocht ik enkele maanden geleden de grootste vinylperserij van Europa, sinds mensenheugenis gevestigd te Haarlem. Alsof de tijd is blijven stilstaan, alsof je in een oude Oostblokfabriek bent beland. Van niets naar iets, van een nietig zwart korreltje naar een zwart glanzende lp schijf. Zou je niet zeggen wanneer je langs de logge, ronkende machines loopt. Ze zien eruit of ze elk moment uit elkaar kunnen vallen, of terstond aan vervanging toe zijn. Werktuigen die niet meer gemaakt worden en permanent om onderhoudsbeurten vragen. Een technische dienst houdt de machines aan de praat; onderdeeltje hier, boutje daar, toefje olie en persen maar. Hier moeten lp’s het mee doen.

EXIT THE WIRE

Ruim een jaar geleden heb ik mijn abonnement op The Wire laten verlopen. Ruim tien jaar was ik geabonneerd op het Britse maandblad dat ik zeker de eerste jaren met veel plezier las. Menige band en plaat heb ik dankzij The Wire ontdekt, herontdekt of beter leren waarderen. Wat mij echter steeds meer begon te irriteren was het gebrek aan aandacht en nogal verkapte neerbuigende houding voor kwaliteitspopmuziek (The Veils, White Stripes, Calexico, Editors) om nog maar te zwijgen van de kritiekloze stukken over elektronische popmuziek (o.a. Vladislav Delay, Aphex Twin, Autechre etc.). Ik ben er namelijk van overtuigd dat de meeste aan pop gerelateerde elektronica totale flauwekul is en in het geheel niet experimenteel of avant-gardistisch; waar de elektronische popmuziek en zijn liefhebbers zich zo op voorstaan. Het probleem van elektronische popmuziek is het zeer beperkte klankgebied, alsof iedereen dezelfde software gebruikt en, erger, een totaal gebrek aan vernuft en goed uitgewerkte ideeën.

NOSTALGIE, EEN OUDE BEKENDE

Terug verlangen naar vroeger is aan mij niet echt besteed. Ik geloof niet dat vroeger alles beter was, hooguit overzichtelijker. Maar “vroeger” komt steeds vaker ongevraagd op bezoek. Opeens heeft “vroeger” een eigen gezicht. Dat blijkt uit allerlei beelden die als foto’s uit het geheugen voorbij flitsen. Plompverloren, zonder aanwijsbare reden passeren ze het netvlies in een fractie van een seconde. Sommige beelden komen vaker terug, zij het in een andere gedaante of context. Soms wil je zo’n moment iets langer vasthouden door er extra hard over na te denken; dan wil je de sfeer van het beeld proeven in de hoop dat het een plekje zoekt in de zeef van het geheugen.

MUZIEKGERIEF FEBRUARI 2008

Recent aangeschaft om mezelf te plezieren, roterend per draaitafel of cd-speler. Sommige titels smeken om een luisterbeurt maar moeten nog even geduld hebben. Wat ik alvast hoorde heeft niet bepaald de status van miskoop. Of het zou die rare bigbandjazz zijn van Neophonic. Amerikaanse collegestudenten die op een zeldzame dubbel lp uit 1979 (?) de bigbandjazz nadoen. Aardig maar afstandelijk. Deze tweedehands lp vond ik bij Sounds in Venlo, evenals de wel prachtige verzamel lp van Françoise Hardy. Heel wat anders dan deel vijf uit een serie van aan popmuziek gerelateerde elektronische avant-garde van de vorige eeuw. Ook apart is een deel van de 78-toeren verzameling van Canned Heatzanger Bob Hite, met o.a. zeldzame opnamen van Elmore James.

An Anthology Of Noise & Electronic Music Volume 5 cd

Rarities From The Bob Hite Vaults lp

Six Organs Of Admittance - Shelter From The Ash lp

Francoise Hardy - Nouvelle Edition lp

Neophonic – Neophonic lp

Kinks - Lola Versus Powerman And The Moneyground lp

Kinks - Something Else lp

Stars Of The Lid - And Their Refinement Of The Decline lp

BOEK OVER DICK RAAIJMAKERS, PIONIER ELEKTRONISCHE MUZIEK

Zojuist verscheen een bijzondere uitgave over de Nederlandse pionier van de elektronische muziek, Dick Raaijmakers. Jaren geleden hoorde ik zijn muziek voor het eerst via de prachtige verzamelcdbox The Complete Tapemusic, met daarop veel unieke opnamen uit de jaren vijftig en zestig. Raaijmakers geldt met Jan Boerman en Tom Dissevelt tot de grensverleggers van de Nederlandse elektronische muziek. Zij gebruikten de studio als instrument om naar hartelust te experimenteren met geluiden en tapes. Een van Raaijmakers meest legendarische albums is Song Of The Second Moon uit 1962. Onder het pseudoniem Kid Baltan maakte hij dit album met Dissevelt, dat binnen de elektronische muziek als een absolute mijlpaal geldt. Bovendien is het een van de favoriete albums van Richard D. James alias Aphex Twin.

ZWARTE HOND

Een drummer die op meeslepende wijze zijn eigen, er op los beukende verhaal vertelt. De gitarist speelt alsof het hem geen enkele moeite kost. Samen met de bassist en de zanger zetten ze dat ongenaakbare, ruige rockgeluid neer. Ach, 1973.