DE GUNST VAN HET PLATENPERSEN

Goed. We zijn er geweest en we hebben het gezien. Samen met twee andere platenmannen bezocht ik enkele maanden geleden de grootste vinylperserij van Europa, sinds mensenheugenis gevestigd te Haarlem. Alsof de tijd is blijven stilstaan, alsof je in een oude Oostblokfabriek bent beland. Van niets naar iets, van een nietig zwart korreltje naar een zwart glanzende lp schijf. Zou je niet zeggen wanneer je langs de logge, ronkende machines loopt. Ze zien eruit of ze elk moment uit elkaar kunnen vallen, of terstond aan vervanging toe zijn. Werktuigen die niet meer gemaakt worden en permanent om onderhoudsbeurten vragen. Een technische dienst houdt de machines aan de praat; onderdeeltje hier, boutje daar, toefje olie en persen maar. Hier moeten lp’s het mee doen.

Toen wij er rondliepen rolde net de dubbel lp van The Tuss (Aphex Twin) van de band. Tot ongeloof van directeur annex gids Ton Vermeulen deelden wij hem fijntjes mee deze lp reeds lang en breed in huis te hebben. Je bent platenman of niet, hè! Driekwartier lang had hij ons echter te grazen in zijn rondleidende greep, waarin hij ons van de ene in de andere verbazing deed tuimelen. Het persen van een lp blijkt nog een heel gedoe. Geen wonder dat sommige nieuwe lp’s als een kampvuur knetteren; een foutje in het persprocédé kan fataal zijn en dan zit je je thuis naast de draaitafel weer groen en geel te ergeren om de hinderlijke tik in net die ene gevoelige ballad. Wij keken, voelden, roken en kwamen ogen te kort.

Een gedreven en enthousiaste Ton Vermeulen leverde de ins en outs van het platenpersen. Hij bracht voldoende overtuiging in stelling voor de door zijn bedrijf gehanteerde persfinesse, de geluidscontrole en de eindcheck voordat een lp rond, puntgaaf en zwartblakend in binnen- en buitenhoes schuift. Mooie gewaarwordingen. Ze bestaan nog. Mannen die iets met liefde doen. En in het hele gebouw geen vrouw te bekennen. Behalve de dame die ons voorafgaand aan de rondleiding een beker koffie aanbood. Wanneer het om persen van vinyl gaat doet de vrouw blijkbaar een stapje opzij. Mannen en hun dekselse zwarte goud dienen met rust gelaten in de wetenschap dat de vinyldraaiende man eigenlijk een halve autist is. Een platenman kan namelijk maar een ding tegelijk.

www.recordindustry.com