Waar ik ook niet tegen kan zijn gevoelens. Wat moet je ermee? Dat zeilt maar binnen op momenten dat het je niet uitkomt, ongevraagd en vaak ook nog eens van lange duur. Wat heb je eraan? Als je het goed en wel bekijkt geen zak. Ik hou niet van die rotkrengen die te pas en vooral te onpas zich aan me opdringen, zich menen te moeten bemoeien met mijn gedachtekronkels. Heb ik mijn handen al meer dan vol aan namelijk. Als daar ook nog gevoelens bij komen, no thanks. Gevoelens zijn knap lastig. Veroorzaken oponthoud. Kortsluiting in de bovenkamer. Zijn niet in toom te houden.
En jawel hoor, tijdens het wachten op je tarwebroodje bij de bakker komen ze aandenderen, de gevoelens. Bekijk je lopend door een drukke winkelstraat de medemens in al zijn vormen en dimensies, voel je ineens iets omhoogkruipen, iets wat er vijf minuten geleden niet eens was. Dat gaat zo maar door, de hele godganse dag. Wat is er de meerwaarde van? Zijn er wetenschappelijke studies aan gevoelens besteed? “Zich bewust zijn van een bepaalde lichamelijk of geestelijke toestand”, volgens het woordenboek. Kapsones hebben ze ook nog. Liefst zou ik ze op hun bek timmeren. Gevoelens, kun je het eten?
wat lees ik nu harry? verliefd?
Nee zeker niet, niet meteen verkeerde conclusies trekken, ik bedoel meer gevoelens in het algemeen.
is dat niet wat ons mens maakt? die gevoelens..
ik kan er wel mee om gaan van tijd tot tijd
gek dat juist mannen op dit stukje reageren…
Ja wat je zegt, bv gevoelens bij het wachten op een broodje in de stad, Precies! Daar komen ze weer..
Ik voel me vaak net zoals Travis Bickle in Taxi Driver, die dan wat om zich heen staart en weer zit te denken: Wat is er godeverdomme loos hier???