In 1985 betaalde ik 41 gulden voor een Bruce Springsteenconcert in de Kuip in Rotterdam. Na afloop was het meisje waarmee ik het concert bezocht boos op me omdat ik bij het oprollen van de poster een klein knikje veroorzaakte.
Drieentwintig jaar later bedraagt de “schade” voor een Springsteenconcert, wederom in een voetbalstadion, 85 euro. Dit keer met een meisje dat haar mobieltje voor aanvang van het concert hoognodig moest opladen bij een worstenkraam met een stopcontact. Zo gaan die dingen.
ik kan me van (ongeveer rond) die tijd twee prijzen van andere dingen herinneren: een exemplaar van de telegraaf, die kostte 95 guldencent, en een kroket-uit-de-muur, die ging voor een gulden (en later een gulden en een kwartje). da’s beide inmiddels minstens hetzelfde in euro’s. dus een flink deel van die prijsstijging is normale inflatie.
daarnaast is live-optreden voor veel artiesten vandaag de dag een veel belangrijker van inkomsten dan plaatverkoop (dat was *toen* andersom).
de belangrijkste vraag is natuurlijk, was het die 85 euro waard?
Zekers. Meer dan de 41 gulden destijds in 1985. Dat was trouwens voor een veldkaartje achterin: Bruce en de E Street Band leken kleine poppetjes zo van veraf.
JG: Die prijsstijging is absoluut GEEN normale inflatie. Als je het prijsverschil terug rekent kom je op een inflatie uit van 18%. En dat 23 jaar lang. Dat zijn inflatiecijfers waar de Bank van Afrika zich mee kan meten.
Je kunt natuurlijk vinden dat je het geld er voor over hebt. Dat is geen punt. Maar een inflatie van 456% over 23 jaar zou voor veel landen reden genoeg zijn om een oorlog te beginnen.
De nieuwe prijs voor een Springsteen-kaartje daar zou ik niet zo over vallen.
Het zijn de service kosten , die alsmaar hoger worden, die ik niet begrijp..
Welke service?
wat verdiende je toen en wat verdien je nu? misschien was die 41 gulden wel veel geld toen.
en wij maar zuchten als oude mensen ons vertellen dat een brood vroeger een kwartje kostte…