SLAPEN EN KRAKEN

De laatste tijd gaat het slapen bepaald niet van een leien dakje. Meestal heb ik een tekort aan slaap omdat er een uurtje of zo ontbreekt. Overdag krijg ik dan de rekening gepresenteerd. Of beter gezegd rond zeven uur ’s avonds. Dan wil het nog wel eens gebeuren dat ik in slaap sukkel, gek genoeg altijd zittend voor de tv. Dit alles veroorzaakt doordat ik ‘s nachts geroepen word. Geroepen door de natuur en de natuur laat niet met zich spotten zoals we allemaal weten. Dan is het wakker worden om de gang naar het toilet te bespoedigen.

Om half vier ’s nachts heeft mijn lichaam geen behoefte aan extra inspanning waarvan het bloed sneller gaat stromen en je alsnog heel erg wakker wordt. Daarom ben ik blij met mijn toilet boven, vlakbij de slaapkamers. Maar onlangs ben ik een keer wegens zo’n nachtelijke dwangdrang naar de wc beneden gelopen, de trap af, gewoon zomaar. Ik weet ook niet wat me bezielde. Het nadeel van de trap naar beneden is dat je ‘m ook weer omhoog moet lopen. Blootsvoets wederom.

Zo’n ouderwetse houten trap die na enkele uren niet te zijn gebruikt dit fijntjes benadrukt door opeens extra doordringend te moeten gaan kraken. Elke trede doet vrolijk mee. Neerwaarts en opwaarts. Er zit zelfs verschil in het volume en de aard van de kraak. De een laat een kort astmatisch piepje horen, de volgende kermt alsof hem iets dwars zit. Overdag heb je er niet zo’n erg in. Ik kan me namelijk niet herinneren dat de hele trap ook overdag kraakt. Daar denk ik dan over na, in bed. Logisch dat ik de slaap vervolgens niet meer kan vatten.

Overigens vind ik bovendien een raar woord.

Explore posts in the same categories: Raar