17 april 2010. Opvallend in het aanbod van leuke lokkertjes op de feestdag van de grammofoonplaat is de heruitgave van de punkklassieker Agitated van Electric Eels. Deze band uit Cleveland behoort tot de grote geheimen van de punkgeschiedenis. Dat de faam van Electric Eels nimmer verder reikte dan de status van cult lag voor een groot deel aan de groep zelf. Er verschenen maar een handjevol singles, ze veranderden van personeel zoals wij van onderbroek en optredens waren vooral bedoeld om vechtpartijen met het publiek uit te lokken.
Maar muziek maken? Fuck, wat waren ze goed en uniek zoals blijkt uit hun zelfverzekerde, aan freejazz gerelateerde opvatting van proto-punk. Agitated en b-kantje Cyclotron zijn ook te vinden op de meer dan geweldige Electric Eels verzamelaar The Eyeball Of Hell uit 2001.
Popjournalist Byron Coley wist er wel raad mee. In het Engelse muziekblad The Wire beschreef hij de single voor de serie “100 platen die de wereld in vuur en vlam zette terwijl niemand luisterde”.
100 Records That Set The World on Fire while no one was listening
Electric Eels – Cyclotron / Agitated 7″ (Rough Trade 1978)
An unbelievable slab of primitive art damage from the deep Cleveland underground. Recorded in 1975, the incredibly itchy-scratchy quality of the vocals, instruments and recording give the songs a crumbling edge that is the mark of only the best sub-underground murk. When this single appeared (on Rough Trade of all places) it challenged every outsider notion of the American pre-punk scene. If Pere Ubu was avant garage, what on earth was this? Could it really have been recorded in 1975? The primitive instrumental raunch dynamics combine with Dave E’s aggressive sissy-boy vocals in a way that should have made every dada-loving teen start a group immediately. If not sooner. And it seems to me that the versions of these songs on subsequent archival issues of Eels material are not as raw and disturbed as the ones on this single. Jesus, what a sound. – Byron Coley
The Wire 175, september 1998
