DE BEKENDE VREEMDE BOB DYLAN

bob-dylan

Telkens wanneer ik een plaat van Bob Dylan draai, let wel, een góéde plaat van Dylan, is het net of ik die plaat voor de eerste keer hoor. Dat is het wonderlijke van het Dylan oeuvre. Je blijf het draaien omdat je er op gegeven moment achter komt dat je telkens iets lijkt te horen wat je nog niet eerder hoorde. Een zin die je nu pas opvalt, de intonatie van een woord, de wijze waarop de muzikanten Dylan in toom proberen te houden of de boel aan gammel spelen. Hoe ouder je wordt hoe meer betekenis muziek en teksten gaan krijgen. Alle andere platen zijn zoals ze zijn. Ze groeien niet meer met je mee, al hakt een vast groepje meesterwerken er emotioneel telkens weer in natuurlijk. Ook heel mooi allemaal. In mijn top tien aller tijden staat bijvoorbeeld geen enkel album van Bob Dylan. Ik zou ook niet weten wat zijn beste album is. Wat ik maar wil zeggen: bij het luisteren naar een plaat van Dylan betrap ik mij er op dat het anders luistert dan naar een willekeurige andere plaat. Alsof er in mijn muziekleven een vreemde logeert, gemaskeerd en anoniem. Altijd maar weer opnieuw kennis maken. Gaat soms best soepel, van harte zelfs, net zo vaak stug. Daar moet je het dan mee doen. Man van veel woorden en weinig praatjes. Moet je eens opletten binnenkort. Komt ie doodleuk met een of andere kerstplaat aanwaaien. Toch zal ik hem binnenlaten.

3 thoughts on “DE BEKENDE VREEMDE BOB DYLAN

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s