BENJAMIN BIOLAY LA SUPERBE RECENSIE

De brand steken in een Gitanes, wachten, uitblazen, om je heen kijken, en dan opeens, als je het niet meer verwacht, ruim twee jaar na Trash Yéyé is er La Superbe, de nieuwe BB. Benjamin Biolay. Met recht de enige echte opvolger van Serge Gainsbourg. Reeds jaren als zodanig gelauwerd in Frankrijk, hoog tijd dat Nederland hem ook beter leert kennen. Biolay werkte met o.a. Francoise Hardy, Juliette Gréco, Carla Bruni en Julien Clerc. Als componist is hij misschien wel talentvoller dan Gainsbourg. Want zeg nu zelf, hoeveel goede albums heeft monsieur de wandelende stoppelbaard eigenlijk gemaakt? Gainsbourg dankt zijn roem aan zijn geweldige songs uit de jaren zestig, zijn reputatie als schuinsmarcheerder en ok, natuurlijk aan het meesterwerk Histoire de Melody Nelson.

Biolay werd al vroeg de kunst van het musiceren bijgebracht. Op 13-jarige leeftijd speelde hij viool en piano aan het Lyons Conservatoire. Biolay is intussen een gerijpt componist, arrangeur en musicus die weet hoe je muziek en melodie moet inpakken en versieren tot moderne chanson. Bloemrijk en scherpzinnig gesavoureerd tot je alleen nog La Mélancolique proeft. Bedrieglijk luchtig, in feite prachtig dwingend. Met La Superbe toont Biolay (36) wederom zijn meesterhand.

Elke song kent zijn eigen vanzelfsprekende karakteristiek. Van filmische pop gaat het met groot gemak naar nachtclubjazz tot georkestreerd in de schitterende ballade Ton Héritage. La Superbe is een reis van anderhalf uur, handelend over het nachtleven van Parijs en Buenos Aires. Vanaf de vertrekdatum 15 Août fluisterzingt Biolay met licht hese stem à la Gainsbourg het mondaine aan het melancholische. Om aan het einde van zijn ambitieuze tour de force op 15 Septembre zijn koffers weer uit te pakken. Bij wijze van troost heeft hij in een duet toch maar mooi aan het oorlelletje van Jeanne Cherhal mogen sabbelen.

La Superbe is een set van liefst drie lp’s in een hoes waarvoor het woord klaphoes nog bescheiden is. Mooi verzorgd, schoonklinkend, vanalles belovend en veel, heel veel waarmakend. Volgens de Franse pers de plaat van het jaar. Wat mij betreft een plekje in de top tien.

Benjamin Biolay – La Superbe (3lp, Naïve 2009)

6 thoughts on “BENJAMIN BIOLAY LA SUPERBE RECENSIE

  1. Blij dat Biolay ook eens wat aandacht krijgt. Een rasartiest inderdaad en – net als Gainsbourg – een man met smaak op het gebied van dames. Zo was hij een aantal jaren getrouwd met Chiarra Mastroiani.
    Toch ook nog even wijzen op zijn samenwerking met Keren Ann Zeidel. Samen maakten ze La biographie de Luka Philipsen en La Disparition.

  2. Inderdaad. Eerst heeft ze de backing vocals verzorgt op zijn cd Négatif en daarna heeft hij haar geholpen met haar enige cd, Home.
    Overigens heeft ook z’n zus, Coralie Clement, heel wat muzikaal talent in huis.

  3. Met name de eerste Coralie Clement cd is een parel, voor mij persoonlijk een van de belangrijkste Franse albums ooit (omdat Salle des Pas Perdus het laatste zetje was wat ik nodig had om diep in de Franse pop te duiken). HOME met Chiara is idd ook een superplaat, gemaakt nav een roadtrip naar Den Haag, nota bene (onderweg kwam het stel tot de conclusie dat er te weinig goeie autowegenmuziek is, en besloot t maar zelf te gaan maken). Eveneens sterk is Les choses de la vie, het debuut van Dorval. Kent eenzelfde filmische, alle-hoop-is-vervlogen-sfeer als nu op La Superbe.

  4. @Guuz. Bedankt voor de tips.
    Van Biolay heb ik al zijn albums reeds, behalve Home. Ga ik zeker aanschaffen evenals de cd van Coralie Clement. Ben benieuwd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s