Dark Splendor tentoonstelling David Lynch in Brühl

Wie de grote overzichtstentoonstelling van David Lynch in Parijs van maart 2007 gemist heeft, kan de schade inhalen. Een groot deel van die spraakmakende exhibitie is te zien in het Duitse stadje Brühl, gelegen onder de rook van Keulen. Brühl staat vooral bekend om zijn Phantasialand, een Eftelingachtige attractie voor het hele gezin. Een stuk verderop, vlakbij het winkelcentrum, ligt het Max Ernst Museum. Brühl is de geboorteplaats van deze kunstenaar die begin vorige eeuw droombeelden en het alledaagse aan elkaar koppelde maar ze toch ook weer in een andere context wist te plaatsen. Niet helemaal toevallig dus deze plek voor de absurdistisch surrealist David Lynch.

Op de dag dat wij de tentoonstelling David Lynch – Dark Splendor bezoeken is Brühl bedekt met een deken van grauwsluier. Voortdurend is er de dreiging van een wolkbreuk of een plensbui. Het Max Ernst Museum lijkt met zijn smetteloos witte muren op een tandartspraktijk; even aarzelen we of we naar binnen zullen gaan. Binnen is het stil, bedaard zelfs. Na het serveren van de koffie barst de  medewerker van het museumrestaurant uit in een niesaanval. Misschien is hij allergisch voor de sanseveria op de toonbank. Zo’n zelfde soort kamerplant bevindt zich ook in de woning van Dorothy Vallens in de film Blue Velvet. Aan de bar zit een dame van ruimschoots de middelbare leeftijd die eruit ziet alsof ze elk moment haar levensverhaal aan ons gaat vertellen. Brühl kortom, bezit een hoog David Lynchgehalte.

Distorted Nudes
Distorted Nudes

Het Max Ernst Museum pakt prestigieus uit met een multi-mediavoorstelling over Lynch. Enkele van zijn vroege, korte films worden getoond, doeken die voor het eerst te zien zijn en Lynch zelf was aanwezig bij de opening in november. Als vertrekpunt voor de tentoonstelling wandelen we door een wat koddig uitziende inloop met cartoonachtige kleuren en bankjes. De installatie lijkt doelbewust een waarschuwing voor het contrast met wat verderop te zien is. Grote, mixed-media doeken, foto’s van vergane industrie, collages van lichaamsdelen, de zogeheten Distorted Nudes, tekeningen en prenten uit Lynch’ privébezit.

Lopend langs de beelden hoor je constant een brommen en knarsen. Door een knopje in te drukken van een Klankstation kun je er plofjes noise aan toevoegen. Opvallend zijn Small Boy In His Room en Pete Goes To His Girlfriend, werken uit 2009. Je kijkt ernaar, verwondert je over iets zonder meteen te weten waarover je je verwondert. Gauw doorlopen om de werken later nog eens te bekijken. En nog eens. Figuren die in stilte schreeuwen en verontrusten omdat ze onheil lijken aan te kondigen.

Distorted Nudes 2004

Handelen de films van David Lynch over het onbenoembare en de acceptatie van het onbenoembare, zijn kunstwerken lijken verzamelpunt van visioenen waarin het absurdisme, het ongrijpbare en het surreëele om voorrang strijden. Elk beeld lijkt te willen zeggen: het maakt niet uit wat van je me vindt, probeer me vooral niet te duiden.

David Lynch – Dark Splendor (Max Ernst Museum, Brühl, Dld. t/m 21 maart 2010)

Max Ernst Museum

3 gedachtes over “Dark Splendor tentoonstelling David Lynch in Brühl

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s