ECHTE BEZIELING BLIJFT ACHTERWEGE BIJ TINDERSTICKS

Ooit was er veel te doen om Tindersticks. In het begin van de jaren negentig was de verbazing groot en nam de bewondering toe over een groep muzikanten uit Nottingham die Europees gekleurde chansons speelden, waarin Jacques Brel weerklonk, en geen spoor van de toen heersende Britpop. Bij monde van de omfloerste bariton Stuart Staples bleken de songs van Tindersticks een kroegtocht vol dobberend levensgemoed. Geen gitaarpop op maat, maar strijkers en piano aan de zwier. Het was de tijd dat een Tindersticksplaat door muziekbladen nog werd uitverkozen tot album van het jaar.

Lees verder via: Zwartgoud.net

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s