Gerry Rafferty (1947-2011) bleef liever thuis

Speurend door tweedehandse platenbakken zie ik lp’s die ik ooit in mijn bezit had. Ze staren me aan alsof ze willen zeggen: neem me terug, ooit vond je mij goed. Soms kan ik het niet langer aanzien en ga ik overstag. Onlangs redde ik Gerry Rafferty’s City To City van een armoedig bestaan uit een plaatselijke 1 euro bak. In 1978 vond ik dit een prachtige plaat. Echter, in een vlaag van complete verstandsverbijstering in combinatie met geldgebrek, opruimwoede en wat dies meer zij, kieper je soms zomaar wat lp’s achterover. En daar ging City To City.

Dat was toen.

Wanneer City To City weer op de draaitafel ligt, verbaas ik me er al na paar nummers over deze lp ooit te hebben weggedaan. Meer nog dan in 1978 is dit een bijzonder en tijdloos album. City To City is de Britse tegenhanger van het Beach Boysalbum Holland, want  getoonzet vol onverbloemde verlangens, gedragen door het prijsnummer Baker Street. In deze van perspectief veranderende song blijkt de verteller een zijn eigen woning naarbinnen zwalkende alcoholist. In de beschermde omgeving van zijn huiskamer praat hij zichzelf moed in, hopend op een ommezwaai in zijn leven. Tegen beter weten in natuurlijk, want de volgende dag voert hij als vanouds weer een diepgaande dialoog met fles alcohol. Gelaten ondergaat de hoofdpersoon in Baker Street zijn lot; hij beseft dat hij voor altijd een “rolling stone” zal blijven. Binnenskamers.

One thought on “Gerry Rafferty (1947-2011) bleef liever thuis

  1. Hé Harry, gaan we nostalgisch worden? dat is toch te vroeg voor jouw leeftijd. Mij overkwam bijna hetzelfde als jou: ik hoorde onlangs de plaat Ferguslie Park van Stealers Wheel nog weer eens, na bijna 30 jaar niet geluisterd te hebben. Ik had de plaat ook allang de deur uit gedaan, maar had hem voor een klant van mij weer even in bezit. Mij deed de plaat echter niet veel meer; wel heel netjes gespeeld en gezongen, maar geen enkel uitdagend randje aan deze LP. Het is alsof Egan & Rafferty toen al uitgeblust waren, hoewel ze nog aan het begin van hun carriere stonden. Wat mij betreft geldt voor Gerry’s hele oeuvre: sympathiek maar slaapverwekkend. Ik zou dan ook zeggen: Gerry – “Slaap Rustig Verder”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s