Verborgen onrust bij elektronicaband aTelecine ‘het is vier uur ’s nachts, ook jij bent naakt en je bloedt’

Cassettebandjes. Ooit golden ze als goedkoop alternatief om snel muziek aan de man of vrouw te brengen. Ook kon je je favoriete liedjes opnemen speciaal bedoeld voor vriendje of vriendinnetje. Sonic Youthgitarist Thurston Moore, fanatiek verzamelaar én maker van tapecompilaties, schreef een boek over het métier cassettebandje als muziekoverdracht.

Een band die zich voor een deel laat inspireren door de experimentele muziek uit de jaren tachtig toen de cassette nog gemeengoed was, is het Amerikaanse aTelecine. De titel van het album A Cassette Tape Culture is duidelijk afgeleid van Moore’s boek Mix Tape: The Art Of Cassette Culture. De plaat verscheen bij de muziektak van modewinkel en galerie Pendu NYC, thuishaven voor de lokale underground van Brooklyn. De plaat van aTelecine klinkt als een compilatie op cassette; een mixtape waarop de muziek hapert, vervormt, differentieert in sfeer en klank. Muziek die zijn stinkende best doet niet op een song te willen lijken. Onderkoeld is de benadering, vervreemdend de ambiance. Duidelijk wordt dat aTelecine sterk leunt op de industriële avant-garde van pioniers Throbbing Gristle.

aTelecine – A Cassette Tape Culture lp

Opmerkelijk toch. Je zou op grond van de vermoedelijk jonge leeftijd van de bandleden eerder verwantschap veronderstellen met eigentijdse industriële bands als de ronkende industrialmetal van Nine Inch Nails, of met de noiseuitbarstingen van Wolf Eyes. Niets van dit alles. Waar Throbbing Gristle openlijk subversief was, en door leden van het Britse Lagerhuis ‘slopers van de beschaving’ werden genoemd, belichaamt aTelecine een laten we zeggen verborgen soort nihilisme.

Mocht er ooit een remake komen van de futuristische film-noir Blade Runner, dan maakt aTelecine de ideale soundtrack. Dat geldt zeker voor het debuut …And Six Dark Hours Pass. Dit album, met verstilde pentekeningen van Frédéric Poincelet op de hoes, opent met een nieuwsbericht dat wegens de onverstaanbaarheid en ruis vermoedelijk naderend onheil aankondigt. Een repeterend geluidsmotiefje slaat vervolgens minutenlang aan het treiteren. Als je de plaat omdraait lees je in de uitloopgroef de volgende boodschap: ‘it’s 4am and your naked and bleeding too’. Kant twee is een deken van genuanceerde soundscapes. Ze doen denken aan Coil, een andere inspiratiebron van de jonge Amerikanen.

aTelecine – …And Six Hours Pass lp

Eerder dan een wereld herstellen wil aTelecine laten zien dat hij onherstelbaar is. Aan de hand van zijn analoge umfeld zou de band wel eens aansluiting kunnen vinden bij de generatie digitalen, ofwel de na 1986 geboren ‘grenzelozen’ die steeds meer moeite lijken te hebben met tijds- waarde- en rolbepalingen. De beide albums van aTelecine verklanken een uitzichtloosheid die als een tikkende tijdbom leven en maatschappij aan het verankeren is. Luisteren naar aTelecine is jezelf de vraag stellen wat nu wèrkelijk de werkelijkheid is. Het antwoord is ontluisterend. Er is geen antwoord. De songtitels spreken voor zich: Find Nothing Else, I Came I Sat I Departed, Sky Then Trees Then Birds Then Nothing. Hier heerst de doorgeschoten variant op Descartes’ ‘ik denk dus ik ben’: namelijk Arnon Grunbergs ‘ik denk, dus ik ben een gevangene’.

Sasha Grey

Overigens bezit het Amerikaanse drietal nog een andere opvallende overeenkomst met de bedenkers van het motto ‘industrial music for industrial people’. Throbbing Gristle’s Cosey Fanni Tutti was ooit actief als pornoactrice en stripper. aTelecine’s Sasha Grey verdiende ooit de kost als pornoactrice. Grey vertegenwoordigt het nieuwe porno-elan: jong, zelfverzekerd, ongegeneerd. Bijna op het intimiderende af de porno aanjuichend, zoals te zien in tal van filmpjes op internet. Toch zegde Grey de porno-industrie vaarwel in ruil voor een serieuze loopbaan in mainstreamfilms. Sasha Grey is een pseudoniem. Modelleerde Tutti zich naar Mozart’s opera Cosi Fan Tutte, wat letterlijk betekent ‘zo doen alle vrouwen’, Grey refereert met haar achternaam aan het personage in The Picture Of Dorian Gray van Oscar Wilde. Desnoods tot de dood erop volgt zit in deze romanklassieker het leven de kunst achterna voor het bereiken van het schoonheidsideaal. Het is een esthetiek waarin de kunstenaar zich in wezen schuilhoudt en de kunst zelf wordt geopenbaard. Nee inderdaad, ze is niet van de straat deze Marina Ann Hantzis.

Augustus 2013 komt het bericht dat Grey aTelecine inmiddels heeft verlaten. Medebandlid Ian Cinnamon, tevens ex-echtgenote van Grey vertelt openlijk over haar inbreng van de band. Bepaald positief is hij niet over haar: http://www.playgroundmag.net/music/mixes/playground-mix-149-atelecine

aTelecine – A Vigilant Carpark 7″

aTelecine – ….And Six Dark Hours Pass (lp, Dais Records, 2010)
aTelecine – A Cassette Tape Culture (lp, Pendu Sound 2011)

 

 

 

3 gedachtes over “Verborgen onrust bij elektronicaband aTelecine ‘het is vier uur ’s nachts, ook jij bent naakt en je bloedt’

  1. Naar haar eigen zeggen komt “Sasha” van Sascha Konietzko, de man achter KMFDM.
    Enfin, iets minder Throbbing Ghristle.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s