De kunstpunk van Gregor Wintgens

GW

Doe maar ruig. In het digitale gemak van nu terugkeren naar het ambachtelijke knip- en plakwerk van toen. Het métier van het zelfdoen laten herleven en in ere houden. Punk, maar dan op canvas. Of liever gezegd op karton. Ook al haalt hij plaatjes uit tijdschriften en andere bronnen, Gregor Wintgens wil dat kunst zíjn kunst wordt. Niet het resultaat telt maar de zoektocht ernaar, waarbij hij ons de ontwikkelingen van zijn werk, de uitdagingen en invloeden wil laten zien. Van bestaande beelden een nieuwe beeldtaal creëren op zoek naar kunst die bij hem past. “Mijn werk is een doorlopend experiment”.

Op de grond liggen lange stukken op maat gesneden karton. In de hoek staat een grote stapel verhuisdozen klaar voor het stanleymes. Wintgens, gekleed in oldskool trainingsjack en alpinopet, legt de laatste hand aan zijn tentoonstelling bij Etage 32 in hartje Heerlen. Voor diehardHeerlenaren: het gebouw waar ooit aankomende kappers werden opgeleid. Tegenwoordig is Etage 32 een opgeruimde antikraak waar creatieve ondernemers en kunstenaars zich hebben bijeen gepakt.

GW

Wintgens zegt dat hij zijn werk niet aan de muur wil hangen maar aan het plafond, zodat de bezoeker die langs de plakkaten wandelt tegen iets aanloopt. Letterlijk en figuurlijk. Zijn beelden vormen een explosie van punktypografie en collage-achtige graffiti. Foto’s, tekeningen en leuzen gaan lukraak bewerkt en overgeplakt tegen elkaar aan schuren. Herkenning tegenover verandering. Een mix die zijn werk fris en spannend maakt.

De titel van de expo Tijdelijke Iconen refereert volgens Wintgens aan het gerecyclede en goedkope materiaal waar hij mee werkt. “Het gaat over de tijdelijkheid van het werk. Het materiaal is beperkt houdbaar.” Ook gereed voor hergebruik is  een portret van een gezichtsloos meisje met Paris Hilton zonnebril. Over de lengte van een meter lang karton plakt de kunstenaar een serie anatomische prenten; de mens van binnen bekeken.

GW

Opvallend zijn de grote vellen met vette zwarte lijnen. Wat begint bij een herkenbare letter gaat bijna als vanzelf over in een nieuw soort geometrisch handschrift. Sierlijk en hoekig tegelijk. Wintgens: “wat ik er zelf zo mooi aan vind is de vorm die hieruit ontstaat, juist omdat je niet kunt lezen wat er staat. Het begint met letters die elkaar aanvullen, daarna zoek je naar het gewicht van de lijnen, naar de verdeling. Voor mij voelde het als een creatieve doorbraak, iets nieuws dat mij als het ware is overkomen zonder dat ik het door had. Dit is eigenlijk nog maar het begin.”

Gregor Wintgens – Tijdelijke Iconen (Etage 32, Geleenstraat 32, Heerlen, 2, 3, 9 en 10 maart 2013)

(eerder verschenen op ZwartGoud)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s