Andreas Emenius ziet de mens als kunst

emenius-1

Dat is nogal wat. De mens observeren in gedaante, gedrag en gewaarwording. Andreas Emenius laat zijn ontmoetingen met de medemens niet zomaar aan zich voorbijgaan. Prettige meerwaarde: Emenius is beeldend kunstenaar. Gesprekken met mensen ziet hij als de motor die zijn creativiteit draaiende houdt.

Emenius wil de persoonlijke herinneringen, ervaringen en spontane gebeurtenissen die mensen hem vertellen visualiseren; ze vormen de basis van zijn installaties, schilderijen en tekeningen. Sinds de in 1973 in Zweden geboren Emenius in Denemarken werkt, wist hij voor zichzelf een naam op te bouwen als een kunstenaar die niemand uit de weg gaat.

Cultuurpaleis Schunck vroeg hem een tentoonstelling te maken. Thema: de vernietiging en de wederopstanding van het industriële tijdperk en het effect daarvan op de mens. Emenius verduidelijkt: “Dat kun je zo zeggen. Welk effect het heeft op de mensen zelf, hun lichaam en hun omgeving. Dit wordt uitgebeeld in schilderijen, tekeningen, objecten en film.”

Voer voor spektakel? Wellicht. De expo opent met een grote performance. Doet hij vaker. Meestal met kunstenaarsvrienden of figuren uit de Deense popscene, bijvoorbeeld Anders Trentemoller, dj en maker van dansbare elektropop. Helaas niet in Heerlen verklaart Emenius desgevraagd per email: “Soms doe ik wel eens een samenwerking met Trentemoller, maar hij zal er dit keer niet bij zijn. In plaats daarvan doe ik een performance met een andere Deense muzikant.”

Wat kunnen we wel verwachten? “Een vorm van totale installatie, bestaande uit verschillende objecten, grote cijfers, en schilderijen. Het hoofdthema wordt gevisualiseerd door middel van een korte film, steeds een soort epicentrum vanwaaruit al het andere werk is getekend.”

New End New End luidt de titel van de tentoonstelling die hij eind augustus in Schunck presenteert. Hierin laat hij zich onder meer beïnvloeden door Der Untergang des Abendlandes van Oswald Spengler. In diens in 1918 verschenen boek beschouwt de Duitse filosoof de westerse mens als “een trotse maar tragische figuur die, hoewel hij doelen nastreeft en creëert, er heimelijk van overtuigd is dat het eigenlijke doel nooit zal worden bereikt.” Aan Emenius de zelfopgelegde opdracht de theorie van de Duitse cultuurpessimist te weerspiegelen: kunst met een open einde.

Andreas Emenius – New End New End (Schunck, Heerlen, 24 augustus t/m 1 december 2013) 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s