Schunck expo Tussenbeelden is ongrijpbare kijkervaring

Juul Kraijer –  zonder titel (2005, kalk op blauw papier)

“Goede kunst is genereus”, aldus Paul van Eerden. Voor het Heerlense cultuurpaleis Schunck maakte de gastcurator een tentoonstelling die hij samenstelde uit meerdere collecties. Dat Van Eerden zelf ook verzamelt kwam goed van pas. “Ik ben een liefhebber van alles”, beweert hij, maar relativeert meteen: “ik heb niet die bezetenheid die ik wel eens aantref bij andere verzamelaars.”

Veel kunstwerken in Tussenbeelden zijn afkomstig uit de omvangrijke Schunckcollectie, als bruikleen van verschillende musea en uit privé-verzamelingen, waaronder die van Van Eerden. Terugkerende thema’s in de expo zijn religie, de dood, en al het ondoorgrondelijke daar tussenin. Van Eerden’s opstelling van de getoonde werken moet bezoekers aansporen een verbinding te maken tussen wat ze zien, voelen en ervaren. “Bezoekers moeten wel hun best doen, ze moeten hun eigen interpretatie vinden.”

Wie de tijd neemt om de uiteenlopende beeldesthetiek van bijna honderdvijftig kunstwerken in zich op te nemen, komt misschien wel tot de gewenste bezinning of onverhoedse, spirituele gedachten. Een enkele keer haal je je schouders op, zie of ervaar je geen enkele klik, andere keren blijf je gefascineerd kijken dankzij de confrontatie met het onbekende. Dit laatste wordt veroorzaakt door een nadrukkelijke interactie tussen voorwerpen en kunstwerken, tussen hedendaagse kunst en oude, religieuze beelden. Een gouache van Johan van Oord naast een Boeddhabeeld. Zulke combinatie’s leiden tot onverwachte contexten en situaties. Omdat de bezoeker de expo vrijelijk mag interpreteren wordt hij als het ware curator en onderzoeker van zijn eigen gevoel. Van Eerden: “het gaat om beelden die terugkijken”.

Tussenbeelden4

Toch is Tussenbeelden allesbehalve zweverig, eerder visueel prikkelend. Er is rituele kunst uit Afrika, 18e-eeuwse devotieprenten, Ghanese grafhoofden, rouwkledij en dodenplanken uit Limburg. Een dameshoedje en een deftig paar handschoenen stammen uit het Museum van de Vrouw in Echt, dat overigens ook drijft op een privéverzameling. “Het zijn werken die functioneren als bemiddelaar tussen ons en in sommige gevallen God”, beweert de Rotterdammer.

Alle beelden zijn afzonderlijk ingedeeld in eigen ruimtes, als het ware een soort ‘nisjes’, die ogenschijnlijk niet bij elkaar horen, maar waarvan de indeling tersluiks aan elkaar refereert. Immers, goede kunst is genereus. Het samenstellen van de Schunck-expo leidde bij Van Eerden tot een voor hem bijzondere ontdekking: “van die dodenplanken had ik nooit gehoord. Die werden in Limburg gebruikt als iemand stierf. Buiten werd zo’n plank neergezet. Dan wisten de mensen in de buurt dat er iemand was overleden.”

schunck tussenbeelden

Tussenbeelden (tentoonstelling, Schunck, Heerlen, t/m 7 september 2014)

(eerder gepubliceerd op ZwartGoud)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s