Gèr Boosten en het geschilderde onbehagen

step0002

De mens in last is een lust voor het oog. Gèr Boosten schildert de mens, soms mét hond, in zwierige tegenstellingen. Dat contrast schuilt ook in techniek en eindresultaat: flamboyante penseelstreken, waar nodig collageachtig, of spartaans in strenge, zwarte strepen, in etsen als fragmenten uit een graphic novel. Zie de mensen vallen, hoor de honden grommen. De canvassen van Gèr Boosten knallen en sprankelen. Ervoor staan is denkbeeldig de klodders van je gezicht vegen. Hoezo schilderkunst achterhaald? Gèr Boosten grijpt je bij de kladden. Kortom, het is weer feest in het Bonnefanten met deze toptentoonstelling.

Nou ja, feest. Tegelijkertijd slaat de verwarring toe. Midden in het plonzende plezier van meiden in bikini staat een man in brand. Het tafereel klotst en bruist. Maar wat doet die man daar en waarom staat hij in lichterlaaie? Dat Boosten er voor kiest geen eenduidig antwoord te geven maakt dit en andere geschilderde statements, want dat zijn het, net even anders. Boosten begrijpt kunst op zijn best: wanneer er ruimte is voor meerdere uitleg en opvattingen.

Want na de lusten voor het netvlies zet hij op zijn manier ook de hersens aan het werk. Weliswaar telkens ondoorgrondelijk en verontrustend. Bij Ecouter La Terre zijn we getuige hoe een man een rottend lijk passeert. Maar het is het klapperende boodschappentasje in zijn hand dat de vermeende onverschilligheid aanwakkert. Een halfnaakte vrouw geniet van de zon terwijl ze wordt bespied door dreigende blikken van hyena’s. In de schemer piepen nog een paar ogen. Zijn wij dat? Observeren wij niet ook stiekem deze bevallige dame? We zeiden het al, Boosten maakt de toeschouwer heimelijk deelgenoot.

step0001

Omdat zijn stilering zoveel schwung bezit, worden thematiek, boodschap en urgentie er, oh grote opluchting, geen moment in geramd. Mogelijkheden tot verbeelding en verbazing te over dus. Tussen de flarden sociaalmaatschappelijke ontwrichting die we wel degelijk voelen, vlamt de subtiliteit en het onbehagen. Waar kijken de twee jongens vermoedelijk na een avondje stappen, naar om in Phénomène? De blik is zijwaarts gericht naar ja naar wat eigenlijk? Weer dat schijnbaar achteloze, terwijl op de achtergrond de apocalyptische chaos heerst, volgepropt, via felgemengde kleuren en contouren. De meeste werken die hier te zien zijn, verdeeld over drie zalen, en zeker de recente, gaan vergezeld van Franstalige titels. Dat kan kloppen. Boosten (Maastricht, 1947) woont en werkt al geruime tijd in Zuid-Frankrijk.

“De wereld is alles wat er gebeurt”, beweerde Ludwig Wittgenstein. Het is een van de twee citaten die op de muren staan ter introductie van de tentoonstelling in Maastricht. De andere quote komt van vrijheidsdenker Sartre, eindigend met de zin “het beeld is een daad en niet een ding”. En dan moeten de wereld, het beeld en de daad van Boosten nog beginnen.

Gèr Boosten – Entre Chien Et Loup (Bonnefantenmuseum, Maastricht t/m 7 juni 2015)

(eerder gepubliceerd op ZwartGoud)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s