Didi Recordshop gaat door waar anderen stoppen

02

Didi? Massagesalon met happy ending? Relaxhuis waar heren worden ontvangen door dames van lichte zeden? Of toch gewoon de naam van de onontkoombare nagelstudio? Niks van dit alles. Aangenaam: Didi Recordshop, in de volksmond liefkozend Didi geheten, ooit de bijnaam voor oprichter John Diederen. Na diens onverwachte overlijden nam Mat Villain het stokje over. Als vijftienjarige bracht hij de schier eindeloze bakken vinyl al op orde in het pand waar het allemaal begon, aan de Akerstraat in Hoensbroek.

Sinds 2006 is Didi gevestigd in een enorme loods net buiten het centrum van Heerlen. Stiekem misschien wel het best bewaarde geheim van Nederland op vinylgebied. Voor de zekerheid liet de NS in de buurt vast een klein perron aanleggen. “De euregio is een groot gebied met enorm veel inwoners en naar verhouding weinig platenzaken,” verklaart Villain de toenemende drukte in zijn winkel. “Ik heb een actief netwerk, koop wekelijks honderden platen in, heb een brede klantenkring.” De klanten komen niet alleen uit Limburg. “Ik zie steeds vaker mensen uit de Randstad, die een bezoek combineren met een weekendje heuvelland.”

Hij is zo iemand die aan een half woord meer dan genoeg heeft. Laat de term vinyl vallen en je begrijpt waarom de collectie onophoudelijk wordt uitgebreid en ververst. Voorbeeld. Brengt de gewone sterveling Hemelvaartsdag door op de nabij gelegen woonboulevard, Villain start om 4 uur ‘s ochtends zijn Ford Transit bestelbus die hem naar Noord-Frankrijk voert. Doel: opkopen platencollectie. Wanneer de partij eenmaal in huis is, zien we in de gauwigheid een kleinood van bluesgitarist John Lee Hooker voorbij komen.

“Ik heb misschien een miljoen platen in mijn handen gehad, maar er zijn nog miljoenen meer. Er komt geen einde aan. Soms hoor ik wel eens iemand zeggen ‘ik heb alles’. Niemand heeft alles. Ik kom elke dag vijftig platen tegen die ik nooit eerder gezien heb waarvan ik niet weet hoe ze klinken en welke muziekrichting het is. Kijk maar eens naar de eindeloze stroom aan wereldmuziek”. Op zijn kantoor annex keukentje midden in het pand, steekt de huidige eigenaar van Didi de brand in de zoveelste peuk. Naast de koffiemok liggen NRC Handelsblad en de Volkskrant op tafel.

06

Mat Villain (32) groeide op in de buurt van het Belgische Lanaken. Daar was zijn eerste kennismaking met vinyl The Sounds Of Mars. Die werd door de kleine Mat gebruikt om het huispickupje te slopen, tot woede van zijn moeder. Van zijn eerste zakgeld kocht hij geen plaat maar een cd. Wel meteen een dubbele: Use Your Illusion van Guns ‘n Roses. Na de middelbare school begon hij aan een studie bedrijfseconomie. Ok, die achternaam. “Mijn vader heeft Franse voorouders, maar hij stamt zelf uit Kerkrade waar de naam vaak voorkomt. Meestal schrijf je het met één l, maar mijn overgrootvader maakte bij aangifte in het gemeentehuis een fout door de naam met dubbele l op te geven.”

Didi Recordshop moeten we ruim zien. Behalve de, volgens de website 350.000 lp’s en singles, treft de bezoeker boeken, cd’s, dvd’s, strips en games; overzichtelijk verdeeld in rekken, plastic bakken en kartonnen dozen. Maar het zal hem bij binnenkomst niet ontgaan dat het hier vooral draait om vinyl, “van klassiek tot grindcore”, voor beginners en gevorderden. Behalve het meer gangbare spul vind je er privépersingen en andere lp’s waarvoor de term obscuur beslist van toepassing is. Wie amechtig van het aanbod nog in staat is een blik te werpen boven de toonbank, ziet een andere opvallende cultuuruiting: hoesjes met schaars geklede dames. Hier is geen sprake van een platenzaak, maar van een, excusez le mot, beleving. Waarna de naam Didi niet meer liefkozend wordt uitgesproken maar vol ontzag.

In tegenstelling tot veel andere platenzaken schittert Didi Recordshop op facebook door afwezigheid. Mat Villain haalt zijn schouders op. “Ik ben nooit een groot liefhebber geweest van social media. Je kunt wel van alles posten op facebook, maar zonder al teveel reclame heb ik het gewoon bijna iedere dag druk. Ik maak online liever wat minder heisa. De mensen moeten langskomen. In de ruim zes jaar dat ik de winkel nu run vertoont de verkoop een stijgende lijn”. Hij klopt een paar keer op tafel.

“Mensen weten dat als ik een goede collectie binnenkrijg het in de winkel komt te staan en niet online. Anders kun je net zo goed studenten achter computers neerzetten en zeggen voer het maar in. Dat is helemaal niet leuk. Je moet er wel voor zorgen dat je altijd wat nieuws in huis hebt. Vernieuwen en contacten leggen. Je moet er bovenop zitten en niet op je lauweren rusten. Het is gewoon veel werk, daar staan mensen niet bij stil. Tien jaar geleden was het veel makkelijker. Toen waren er minder mensen die platen kochten. De platen die nu hot zijn (Hotel California, Rumours) lagen toen in de één eurobakken. Dat kocht niemand. Liefhebbers hadden het al, maar nu ook jongeren platen kopen is het steeds lastiger om te krijgen. Vorige week kwam hier een meisje van vijftien dat tien platen van Nat King Cole kocht.“

02

Niet alles wat Mat Villain inkoopt is voor de winkel bestemd. Hij houdt er als vinylliefhebber ook een privéverzameling op na. Die moet aardig uit de hand lopen aangezien de collectie al begint op kantoor. “Gewoon wat dingen die ik nog zocht”, beweert hij met gevoel voor understatement. Uit een doos plukt hij oude Blue Note lp’s en een stapeltje singles van hetzelfde jazzlabel. Of de eerste Nederlandse persing van Miles Davis’ Kind Of Blue. Hé, het debuut van punkband The Ex, mét single!

Mooi meegenomen dus als er na speurtochten door uithoeken en windstreken iets bijzonders tussen zit. Glimlachend wordt er een lp in de lucht gehouden van de Noorse folkgroep Folque. Doet met boekje erbij algauw zo’n 200 euro. In dossierkasten staan geen saaie ordners maar voorraadjes van door platenmaatschappijen afgeprijsde lp’s. Voor de winkel uiteraard. “Wat mij betreft ga ik graag nog dertig jaar door”, roept hij terwijl hij een exemplaar tevoorschijn tovert van de bekende Velvet Underground lp met banaanhoes. “Van deze verkoop ik er vijf per week”.

In 2016 doet Didi mee aan Record Store Day.

(eerder gepubliceerd op ZwartGoud)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s