Programmering Limburgzaal voor bruiloften en begrafenissen

11406649_481924205305800_2367077616150357934_n

Wat is er aan de hand in het Heerlense Parkstad Theater? Kon je een aantal jaren geleden nog bands als dEUS en Eels op het podium van de Limburgzaal zien optreden, momenteel heerst de voorspelbaarheid en meer van hetzelfde. Wat even begon te lijken op een in aanleg spannende popprogrammering is ingeruild voor een herhaling van zetten.

Terwijl andere zalen met dezelfde capaciteit durf en afwisseling hoog in het vaandel hebben staan, wordt in Heerlen lui achterover geleund in afwachting van het nieuwe seizoensaanbod. Het Theater wekt de indruk alsof alle muziekliefhebbers in de regio Parkstad (250.000 inwoners) uitsluitend belangstelling hebben voor artiesten uit het retro- of ouwe lullencircuit; voor Kim Wilde, wier succesperiode toch ver achter ons ligt of, voor de zoveelste keer, de vroegere Rolling Stonesbassist Bill Wyman en zijn Rhythm Kings. Het toverwoord waarmee men up-to-date probeert te zijn? “Bijgeboekt”.

En wat is onlangs zoal bijgeboekt? Wishbone Ash. Het Parkstad Theater beperkt zich steeds vaker tot het publiek dat een nostalgisch feest der herkeninning leuker vindt dan artistieke verbazing en vernieuwing. Niks mis mee, net als de onuitroeibare tributebands die eveneens volop bijgeboekt worden. De andere kant van het popaanbod schittert door afwezigheid. Die andere kant ligt dan ook wat ingewikkelder. Boekingskantoren waaronder Mojo bepalen in grote mate wie, wanneer en waar speelt. Vaak gaat de voorkeur uit naar de Randstad in plaats van naar het verre Heerlen, de mooie Limburgzaal en strategisch gelegen regio ten spijt.

Dat is echter niet de belangrijkste reden voor het opzichtig falen van het beleid binnen het Parkstad Theater. Men wil zo graag popzaaltje spelen maar men mist simpelweg initiatief, slagkracht en kennis van zaken om het hedendaagse aanbod te koppelen aan een gedurfde programmering, waarin urgentie en anticipatie hand in hand gaan. Sterker, de organisatie staat stijf van een schreeuwend gebrek aan visie, smoel en karakter.

Dat het ook anders kan laat Popzaal Tivoli in Utrecht zien. Hier bestaat de mix gewoon naast elkaar. Publiekskanonnen naast minder bekende bands. Jonathan Jeremiah (uitverkocht) naast Frans Bauer; Giant Sand tegenover De Dijk. Ook de programmering in de Eindhovense Effenaar, dat met 1200 staanplaatsen dezelfde capaciteit heeft als de Limburgzaal, bezit meer durf en diversiteit dan de tunnelvisie en het eenrichtingsdenken in Heerlen.

In het Parkstad Theater wordt teveel gedacht vanuit de organisatie. Zoiets leidt tot het hardnekkige misverstand dat artiesten die muzikaal afwijken van het gangbare dan ook wel te weinig publiek zullen trekken. Op het kantoorpluche aan het Burg. van Grunsvenplein is popmuziek pas interessant wanneer het geld oplevert. Hier regeert slechts de kruideniersmentaliteit van bange boekhouders.

(eerder gepubliceerd op ZwartGoud)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s