Rolling Stones slaan plank mis met Totally Stripped

RSTS
In 1995 gaven de Rolling Stones zomaar ineens optredens in grote popzalen, waaronder ons eigen Paradiso. Totally Stripped is min of meer een heroverwogen variant op het album Stripped, dat delen van de oorspronkelijke liveregistratie bevat. Enkele ballads zijn geschrapt, sommige klassiekers werden toegevoegd. Terwijl steeds meer concerten van de Stones de laatste jaren in de archiefserie From The Vault verschijnen, krijgt Totally Stripped een officieel releasetintje, al is de reden hiervoor niet helemaal duidelijk.

De titel is best misleidend. Geen enkel nummer klinkt gestript of intiem, maar opgetuigd met galm en gecomprimeerde bombast. Ook in de uitvoeringen zijn versieringen aangebracht, waardoor iets van de beoogde sfeer ver is te zoeken. Kortom, van de typische Stonessound, rauw en smoezelig, is weinig tot niets herkenbaar.
Integendeel. Over het geluidsbeeld lijkt een digitale klankdeken gedrapeerd, waarbinnen akoestische gitaren wollig klinken en elektrische partijen nauwelijks van elkaar zijn te onderscheiden. Ook de muzikale uitwerkingen maken het er bepaald niet beter op. Miss You dreunt als een gebed zonder einde; Street Fighting Man zou met zijn nadrukkelijke pianobijdrage zomaar van Bruce Springsteen kunnen zijn; achtergrondzangeressen treden meer dan eens op de voorgrond (in o.a. Gimme Shelter); en horen we daar niet een accordeon in de countrysong Faraway Eyes? De enige die te midden van dit alles overeind blijft, is Mick Jagger. Zijn zang verkeert in blakende vorm, zoals altijd eigenlijk.

Binnen het oeuvre van de Rolling Stones zal deze dubbel-lp uitgroeien tot onbedoelde tegenpool op de gekende livekrakers Get Yer Ya Ya’s Out en Love You Live. Totally Stripped is Rolling Stones voor hipsters.

Met deze lp heb je zoals dat heet wat in handen. Neem alleen al de afmeting. De hoes is een centimeter breder dan gebruikelijk. Alle ruimte dus voor Anton Corbijns mooie zwart-witfoto op de voorzijde. Wie de zogenaamde triplehoes openklapt vindt in het midden een inschuifkartonnetje voor de dvd, met beelden die een groot aandeel Amsterdam bevatten: de Stones per rondvaartboot door de grachten; gesprekjes met bezoekers en in de kelder van Paradiso een gospelachtig Tumbling Dice als opwarmertje.

Andere hoogtepunten zijn de huiselijke studiosessies, die een aandoenlijk Wild Horses opleveren en het zelden gespeelde The Spider And The Fly. Met enige verbazing vraag je je tijdens het kijken af waarom deze ‘totally stripped’ setting niet is gebruikt voor de reguliere optredens. Zowel de vinylpersing, het artwork en de verpakking van deze uitgave zijn overigens voorbeeldig.

(eerder gepubliceerd via Vinyl50.nl)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s