Hoe Catch A Fire van The Wailers reggae op de kaart zette

Catch A Fire was de plaat die reggae introduceerde bij een rockpubliek. Het album dat de muziek uit Jamaica internationaal op de kaart zette. Een plaat met een verhaal kortom. Begonnen als traditionele zanggroep groeiden The Wailers dankzij diverse hits uit tot een band waarmee in de popmuziek rekening moest worden gehouden. Chris Blackwell, opgegroeid in Jamaica, onderkende het talent van de belangrijkste Wailers, Peter Tosh en Bob Marley. Hij runde het succesvolle Island Records en bood het gezelschap begin jaren zeventig een voorschot en platencontract.

Onder het aloude motto wie betaalt bepaalt, was Blackwell wel van mening dat de oorspronkelijke, ruwe opnamen een opknapbeurt moesten krijgen. Dus vroeg hij Wayne Perkins, Amerikaans studiogitarist en John ‘Rabbit’ Bundrick, bespeler van een goedgemutst orgeltje, om extra bijdragen. Zo gaf hij als medeproducer het album een geluid dat trouw bleef aan de herkomst van de band, maar tegelijk geschikt werd gemaakt voor een publiek dat niet gewend was naar reggae te luisteren.

Die mix van Westerse invloeden met rootsmuziek klonk niet alleen opvallend en uiterst geslaagd. Beschouw het gerust als voorbode op het latere handelsmerk van Ry Cooder. Luister maar eens hoe Baby We’ve Got A Date naar een hoger plan wordt getild door een fraaie steelgitaarsolo van Perkins.

The Wailers zelf haalden hun muzikale oorsprong uit mento (het gebruik van sociaalmaatschappelijke teksten), ska (Jamaicaanse variant op rhythm & blues) en rocksteady (de vertraagde beat). De exotische melange mondde uit in zwoele grooves en als straatpoëzie vermomde protestsongs over slavernij en de naweeën van het kolonialisme. Na langdurige Britse overheersing werd Jamaica pas in 1962 onafhankelijk. Ook over meer alledaagse onderwerpen lieten The Wailers zich niet onbetuigd. Zo beschreef Marley in Stir It Up de combinatie van vleselijke geneugten met cannabisgebruik. In Nederland werd een live-versie een enorme hit in 1979, toen in de zomer van dat jaar Peter Tosh optrad als soloartiest tijdens Pinkpop.

Ondanks het aanvankelijk bescheiden succes luidde Catch A Firereggae in als internationaal muziekfenomeen. Des te tragischer dat het met de twee pioniers bepaald niet goed afliep. Bob Marley overleed in 1981 aan kanker, zes jaar later werd Tosh vermoord in zijn huis in Kingston.

Catch A Fire werd in 1973 uitgebracht in een hoes met de vorm van een Zippo aansteker. Wanneer je de bovenkant openklapte kwam het binnenwerk en de lp tevoorschijn. Tegenwoordig is deze versie een peperdure tweedehandsplaat waarvan de hoes meestal beschadigd is. Een latere, intussen bekendere uitgave toont een foto van Bob Marley met vette joint tussen de lippen. Maar nu is de aanstekerhoes opnieuw verschenen, in een oplage van 3000 stuks wereldwijd, waarvan 250 voor Nederland. In de lichtblauw gekleurde aansteker zit een lp die geperst is op doorzichtig ‘smoke swirled’ vinyl. Meer dan op oudere uitgaven wordt op deze reissue het geluid van het karakteristieke baswerk meer benadrukt. Het klankbeeld kent bovendien een aangename verdeling van andere smaakmakende instrumenten.

The Wailers – Catch A Fire 45th Anniversary Edition lp (Island/Universal 1973/2018)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s