De muziek van Sextile is herkenbaar maar ook urgent, rauw en opwindend

Bijna het hele jaar schijnt de koperen ploert over de uitgestrekte metropool Los Angeles. Niets aan de hand zou je zeggen. Lekker weertje, lange leve de lol. Maar de muziek van een jonge band uit de Californische stad klinkt allesbehalve zonnig.

De meest voor de hand liggende manier om Sextile te introduceren is het noemen van namen uit het verleden van de popmuziek. Voor wie bekend is met de jaren tachtig wordt luisteren naar het duo al snel het bekende feest der herkenning. Denk aan de elektronische pop van New Order en DAF, of aan de modderige gitaarsound van The Cramps. Dan kom je bijvoorbeeld uit bij het geluid van het in 2017 verschenen album Albeit Living. Toch is Sextile heel erg nu, fris van de lever, jong, nieuw, net even anders, opwindend ook. De gitaren raspen, het gemoed is rauw en claustrofobisch. Zanger Brady Keehn wordt soms zomaar bevangen door geëxalteerde Sturm & Drang.

De bandnaam verwijst naar een symbool in de astrologie. Sextiel staat voor creativiteit en harmonie. De hoes van Albeit Living bevat tekeningen die verwijzen naar balans of beter gezegd het ontbreken ervan. In het midden een mathematische aanduiding die ook terugkeert op de poster bij de plaat. Ooit bewandelde Keehn de zelfkant van Los Angeles. Op zoek naar geld om zijn drugsverslaving te bekostigen. “Been in situations where I had to steal” zingt hij ergens. Hij woont nu samen met Melissa Scaduto in Filipinotown, een wijk in LA. Scaduto speelt drums in de band en verzorgt het artwork van de hoezen. Intussen geeft Keehn in zijn teksten commentaar op een wereld die volgens hem in verval is. Meestal gaat het om statements in plaats van lappen tekst.

“I’m witnessing the shutdown of society”

“take it I know you want it”

Wat de band onderscheidt is dat er zoveel meer is te horen dan de invloeden van enkele decennia geleden. Sextile is electro glam, vuige synthrock gespeeld met het oerinstinct en primitivisme van een garageband. Zelf noemen ze het op hun facebookpagina ‘primitive post punk from outer space’. De keuze om met synthesizers muziek te maken is geïnspireerd op een van Sextile’s grote voorbeelden, de spartaanse electropunk van het Duitse DAF. Daar voegt Sextile flink wat onrust aan toe. Zou zomaar de oorzaak kunnen zijn van de donkere ambiance die in de muziek is te horen. Op het podium schijnt het er stevig aan toe te gaan. Dan zijn ze opeens met zijn drieën of vieren en dwarrelen de klanken als rauw rumoer trapsgewijs van de bühne.

Sextile komt naar Nederland. Voor één optreden. De kans dat je ze nog eens kunt bewonderen in een bescheiden zaaltje als de Oefenbunker in Landgraaf is bijzonder klein. Sextile is nu nog cult en underground, zelfs Pitchfork heeft de band nog niet ontdekt, maar weet steeds vaker de aandacht op zich gevestigd. In oktober spelen ze op het grote festival Desert Daze in Zuid-Californië (met o.a. Tame Impala). En Sextile heeft onlangs een muzikale bijdrage mogen leveren aan de trailer voor het nieuwe seizoen van de tv-serie Deadly Class met Henry Rollins.

Sextile – De Oefenbunker, Landgraaf, 25 september 2018